Kazanie na Górze na żywo:

Banda idiotów

Przykre, że są tacy ludzie. Mówią "tak, tak" i znikają. Polega się na kimś i figa. Mówi "Spoko, zrobię to" - i na kogo to spadnie? Na mnie. "Ach byliśmy umówieni? Sorry, nie wyszło". Dlaczego ja? Dlaczego akurat ja muszę żyć na tej kuli ziemskiej z najbardziej niesłownym człowiekiem? Innych nie zostawia się ciągle na pastwę losu, zauważyłbym to. A jeśli mnie samemu czasem się coś nie udaje, to naprawdę nic nie mogę na to poradzić:

Na przykład bank jest zawsze zamknięty, gdy chcę zapłacić czynsz. Oni mają takie dziwne godziny urzędowania. A gdy nie mogłem dotrzymać terminu gimnastyki rehabilitacyjnej, to dlatego, że właśnie obsługiwałem ważnego klienta. A kwiaty naszych sąsiadów, które powinienem był podlewać w czasie ich urlopu, potrzebują tyle wody - skąd miałem wiedzieć, że uschną już po czterech dniach? OK., coś mi świta. Wygląda tendencyjnie na belkę i źdźbło: "Wyciągnij najpierw belkę z własnego oka, zanim wyciągniesz źdźbło z oka twego brata" czyli mówiąc czystą polszczyzną: "To, co mnie denerwuje w zachowaniu drugiej osoby, jest tropem do mojego własnego błędu, który zasłania mi widok". Wśród wszystkich zawodnych idiotów na świecie pozostaje tylko jedno, zmienić najbliższego idiotę - mnie samego. Kazanie na Górze live: zapłacić czynsz, terminy rehabilitacji przypiąć na tablicy informacyjnej i szybko podlać kwiaty. W ten sposób prędko pojawi się niezawodność we własnym życiu. Praktyczne zyski: gdy uporządkuję swoje sprawy, wówczas mam dobry widok na sprawy innych, nie obracam się tylko wokół swoich. Dostrzegam ludzi wokół mnie i jestem w stanie lepiej z nimi współpracować. W ten sposób wydajniej pracuję i nie muszę ciągle zatrudniać innych do prac, które mogę wykonać sam - i nie muszę być zawiedziony, gdy ktoś nie spełnia moich mega-oczekiwań. Jeszcze czego - nie móc na mnie polegać!